Mak polny – zastosowanie w medycynie

W nieżycie jamy ustnej, gardła i oskrzeli, w uporczywym kaszlu, zwłaszcza w tzw. suchym kaszlu ze skąpą wydzieliną, bólu gardła i chrypce, pomocniczo w anginie i nawet w kokluszu (od francuskiej nazwy tej choroby coqueluche wywodzi się nazwa rośliny — coquelicot). Ponadto zaleca się jako środek uspokajający w nadmiernej pobudliwości i bezsenności, spowodowanych atakami kaszlu, u dzieci i osób w wieku podeszłym. Zewnętrznie jako płukanka w zapaleniu dziąseł, do irygacji w zapaleniu pochwy i do przymoczek w zapaleniu powiek i spojówek.

Mak polny

Występowanie. W wielu krajach europejskich; w Polsce pospolity chwast w zbożach i na ugorach.

Surowiec. Kwiat maku polnego — Flos Rhoeados.
Główne związki. Mieszanina alkaloidów izochinolinowych i pokrewnych (m.in. readyna), antocyjany (m.in. cyjanina, mekocyjanina), kwasy organiczne (m.in. kw. mekonowy), śluz do 10%, fitosterol, sole mineralne.
Działanie. Expectorans, sedativum.
Surowiec działa powlekające na błony śluzowe górnych dróg oddechowych, zmniejsza ich podrażnienie, pobudza ruchy nabłonka rzęskowego i ułatwia odkrztuszanie. Wykazuje również słabe właściwości ogólnie uspokajające, a w dużych dawkach nawet nieznacznie narkotyczne. Zewnętrznie wodny wyciąg z kwiatów maku polnego zmniejsza stan zapalny błon śluzowych i skóry.

Kadm (Cd)

Metal, pierwiastek wysoce toksyczny – trujący jest już w stężeniu l promila. Kiedy znajdzie się w organizmie, wypiera cynk, gromadząc się w nerkach, wątrobie i naczyniach krwionośnych, skąd nie można go usunąć. W warunkach naturalnych kadm występuje w rudach cynku, ale jest też typowym składnikiem zanieczyszczonego powietrza, powszechnym w pełnych spalin samochodowych miastach. Znajduje się również w dymie z papierosów – dym z paczki dwudziestu papierosów zawiera 20 mg kadmu, z czego połowa zostaje wchłonięta przez palacza. Dobrze znanym źródłem zanieczyszczeń są wytwórnie akumulatorów niklowo-kadmowych, podobnie jak złomowiska starych samochodów oraz huty miedzi i cynku. Kadm jest także składnikiem nawozów fosforowych i w ten sposób może zanieczyszczać rośliny. Innym źródłem kadmu jest często woda pitna, przepływająca przez skorodowane rury, w szczególności zaś woda miękka, przyspieszająca korozję.
Kadm jest jednym z czynników wpływających na pojawienie się nadciśnienia, miażdżycy naczyń, udarów i zawałów serca. Wyższe niż u zdrowych ludzi nagromadzenie kadmu w nerkach i wątrobie stwierdza się u chorych z rozedmą płuc. W szczególności palenie papierosów wiąże się z tym schorzeniem z powodu zawartości kadmu w dymie tytoniowym. Toksycznym skutkom kadmu zapobiega dieta bogata w cynk, który wypiera kadm z organizmu, oraz przyjmowanie wysokich dawek witaminy C.

Dieta pomidorowa

Są soczyste, orzeźwiające i bardzo dietetyczne – jeden pomidor (ok. 80 g) ma zaledwie 19 kcal! Jedz je przynajmniej 2 razy dziennie, a szybko poczujesz się lżejsza, a przy tym dostarczysz organizmowi potasu i wody.

Pomidory to świetny składnik diety na lato. Właśnie teraz są najbardziej wartościowe. Kupuj tylko te, które mają wyraźny zapach (zwłaszcza przy szypułce). To znaczy, że dojrzały na słońcu, a nie w magazynie. Wszystko jedno za to, jaką wybierzesz ich odmianę – każda jest równie wartościowa. Możesz je przyrządzać na wiele sposobów, robić z nich sałatki, gotować, dusić, piec, przeznaczać je na przetwory.

Zobacz więcej na dieta pomidorowa.

Płukanki na gardło


Ulgę przyniesie płukanie gardła roztworem soli kuchen­nej lub sody oczyszczonej (płaska łyżeczka na szklankę przegotowanej letniej wody), a także naparem z szałwii, rumianku, siemienia lnianego czy nagietka. Takie płukanki działają odkażająco i przeciwzapalnie oraz łagodzą ból.

Dieta Kopenhaska

Dieta Kopenhaska zazwyczaj przedstawiana jest jako kuracja mająca na celu poprawę przemiany materii, nie zaś jako dieta wyszczuplająca. Poprawa metabolizmu ma nas uchronić, jak zapewniają jej autorzy, przed efektem jo-jo po zakończeniu diety i powrocie do “normalnego” odżywiania. Efekt wyszczuplający powinien utrzymać się do 2 lat.

Łysienie u mężczyzn


U wielu mężczyzn zaczyna się już między 18.-20. rokiem życia. To łysienie androgenowe, które nie jest chorobą, a tylko skłon­nością genetyczną. Przyczyną jest miejscowa nadprodukcja enzymu przekształcającego testosteron w dihydrotestosteron – hormon, który sprawia, że mieszki włosowe stopniowo się kurczą i tracą zdolność tworzenia nowych włosów.

Odciski na stopach


Znane też jako nagniotki. Są najczęstszą dolegliwo­ścią stóp. Twarde tworzą się na zewnętrznej części palców, zwykle w okolicy stawów, lub na spodzie stopy. Miękkie powstają między palcami. Jedne i drugie są bardzo bolesne i utrudniają chodzenie.
Często winne są zbyt ciasne, źle dobrane do kształtu stóp buty. Kupu­jąc je, należy zwracać uwa­gę na ukształtowanie po­deszwy oraz na materiał, z którego są wykonane. W butach z tworzyw synte­tycznych skóra jest nara­żona na wysuszenie. A to również sprzyja powsta­waniu odcisków.

Lakowanie zębów

Jeśli maluch ma zdrowe, zadbane zęby, porozmawiaj ze stomatologiem o lakowa­niu i lakierowaniu – profilak­tycznych zabiegach, które dodatkowo ochronią przed próchnicą.
Lakowanie polega na wy­pełnieniu i uszczelnieniu głę­bokich bruzd na powierzchniach żujących zębów trzono­wych i przedtrzonowych. Utwardzany lampą polimeryzacyjną lak wyrównuje trud­ne do czyszczenia szczeliny i zapobiega rozwijaniu się bakterii w niedostępnych dla szczoteczki zakamarkach. La­kować można tylko zdrowe, całkowicie wyrżnięte zęby, najlepiej około sześciu miesię­cy po wyrżnięciu się z dziąsła.
Lakierowanie to zabieg, któ­ry wzmacnia szkliwo i wzbo­gaca je w jony fluoru, dzięki czemu ząb jest bardziej odpor­ny na działanie kwasów i bak­terii. Po oczyszczeniu i wysu­szeniu lakieruje się wszystkie powierzchnie zębów mlecz­nych i stałych. Po lakierowa­niu nie można jeść i pić przez dwie godziny ani myć zębów w danym dniu.

Jak można samemu opanować migrenę

Jest to możliwe, ale tylko w niektó­rych przypadkach. Ważne, żeby jak najszybciej wkroczyć do akcji. Już w momencie aury, zanim nadej­dzie ból, albo gdy dopiero zaczy­na ćmić głowa, zażyj tabletkę, np. paracetamol, ibuprofen, aspirynę. Jednym pomaga włożenie nóg do gorącej wody i jednocześnie pociera­nie skroni kostką lodu, innym ciepły okład na głowę. Czasami ulgę przy­nosi filiżanka mocnej kawy – kofeina pobudza układ nerwowy i wzmaga działanie leków przeciwbólowych. Spróbuj też uciskać palcami tętnice skroniowe albo załóż na czoło ela­styczną obcisłą opaskę. Nudności może złagodzić mała przekąska czy herbata z imbirem. Dobrze jest także odpocząć w cichym, zaciemnionym pomieszczeniu. Warto też starać się zapobiegać kolejnym atakom. Może ci się to udać, jeżeli uświadomisz so­bie, co je wyzwala. Załóż dzienniczek, w którym będziesz zapisywać wszyst­ko, co dotyczy napadów. Dzięki temu ustalisz, czy ataki przebiegają według jakiegoś schematu. Jeśli podejrzewasz, że winny może być jakiś pokarm, wy­klucz go z diety na kilka tygodni. Uni­kaj ostrego oświetlenia, intensywnych zapachów i dbaj o relaks na świeżym powietrzu.